தேரே இஷ்க் மே - முழு திரைப்பட விமர்சனம்
ஒரு love storyக்கு freshness, emotional weight, realistic presentation எல்லாம் இருந்தா தான் படம் மனசுல நிற்கும். அந்த categoryக்கு போடற மாதிரி தான் “தேரே இஷ்க் மே” இருந்துச்சு. தனுஷ் ரொம்ப நாளாக intense character வரலையா? அதுக்கு proper answer இந்த படம். நான் personally theatreல பார்த்துறப்போ, ஒரு stageக்கு tension-ஆகவும், ஒரு stageக்கு இரக்கம்-ஆகவும், ஒரு stageக்கு கோபம்-ஆகவும் feel பண்ணேன். அந்த mixed emotions-ஐ தான் இந்த reviewல share பண்ண போறேன்.
கதை – கோபம், காயம், காதல்… அப்புறம் கலக்கம்
தனுஷ் இப்படத்துல Indian Air Force officer. ஆனால் disciplined officer மாதிரி இல்ல; anger problems கொண்ட, தன் மனசு சொல்வதை செய்யுற type. மேலதிகாரிகளோட words கேட்காமல் react பண்ணுற attitude காரணமாக தன்னாலே தன்னுடைய career-ஐ destruction பக்கம் தள்ளிக்கிட்டு போறார். இதுக்கு medical counsellingக்கு அனுப்புவாங்க.
அதுதான் கீர்த்தி சனோன் entry. அவங்க calm-ஆன, mature-ஆன counselling style-க்கு எதிர்பாராத விதமா தனுஷ் attract ஆகுறார். இந்த இருவரும் first meet ஆகுற scene-னு சொல்ல வேண்டிய அவசியமே இல்ல. அனைத்தும் natural. அவர்கள் பேசுற பேச்சு, ஒருத்தரைக் ஒருத்தர் observe பண்ணற விதம்—real persons மாதிரி இருந்துச்சு.
கீர்த்தி basically ஒரு thesis எழுதுறாங்க: “violent behaviour கொண்ட மனிதனையும் emotionally heal பண்ண முடியும்”ன்னு. இந்த மனநிலையில தான் தனுஷ் அவர்களுடைய perfect case study. ஆரம்பத்துல normal observation-ஆ இருந்தாலும், இருவருக்கும் slow-ஆன bond develop ஆகுது. அது pure-ஆன love feel குடுத்துச்சு.
ஆனா love வந்துறாஅ என்ற சொல் போடுற அளவுக்கு easyல இல்லை. On one side, கீர்த்தியின் ambition, discipline, structured life. On the other side, தனுஷின் uncontrolled anger, past trauma, unpredictable behaviour. இந்த contrast தான் அவர்களுடைய loveக்குள்ள பெரிய gap.
அது climaxக்கு முன்னாடி violent-ஆ நீளும். கீர்த்தியின் அப்பா IAS officer; அவர் directly தனுஷிடம், “உன்னோட qualification என்ன?”ன்னு கேட்கும் scene theatreல pin-drop silence. அந்த humiliation தனுஷின் மனசுல knife மாதிரி இறங்குது. அப்போ தான் “நானும் UPSC படிச்சு officer ஆகி காட்டுறேன்”ன்னு சொல்லி வெளியே போறார். அந்த scene என்னா raw-ஆ இருந்துச்சு. தனுஷ் அந்தப் போது eyes-ல தெரிஞ்ச hurt… அந்த acting impossible to fake.
மூன்று வருடங்கள் கழித்து… வாழ்க்கை total-ஆ உருண்டு விழும்
Prelims pass பண்ணி confidence-ஆ கீர்த்தியை பார்க்க வருறார் தனுஷ். நானும் அந்த moment-க்கு wait பண்ணினேன். But அதுதான் heartbreak. கீர்த்தி already engagement fix பண்ணிருப்பாங்க. அந்த pointல படம் முழுக்க tone change ஆகுது. Anger + pain + helplessness = total emotional burst.
அதுக்குப் பின் வரும் கலவர scene unpredictable. Police station sequence, Prakash Raj acting, Dhanush breakdown—இந்த மூணும் சேர்ந்து theatre atmosphere heavy-ஆயிடுச்சு. Prakash Raj-ன் performance… short screen timeலயே collapse பண்ணிடுவார்.
நடிப்பு – Dhanush masterclass!
தனுஷ் இந்த படத்துல acting-னா அது acting இல்ல, living. அவர் angry scenes-ல மட்டுமில்ல, silent scenes-லயும் goosebumps வாங்குறார். சிறு வயதில் ஏற்பட்ட trauma எப்படி வாழ்நாள் முழுக்க மனிதனைக் affect பண்ணும் என்பதை அவர் அசாத்தியமாக express பண்ணிருக்கார்.
கீர்த்தி சனோன் இப்படத்துல மிக mature performance. அவர்களுடைய character normal heroine மாதிரி இல்லை. Study-oriented, practical, goal-driven, but soft-hearted. இந்த mix-ஐ அவர் சரியாக carry பண்ணிருக்காங்க. இரண்டாம் பாதி crying scenes… especially corridor scene—அதில் கீர்த்தி brilliant.
Prakash Raj… sir, என்ன performance. நம்ம நிஜ அப்பா போலவே feel. அந்த final scenes-ல அவரோட helplessness எல்லாரையும் கண்கலங்க வைக்கும்.
இயக்கம் – Anand L Rai emotional detailing
Anand L Rai முயற்சி simple: love + pain + realism சேர்த்து ஒரு raw film. அதுல அவர் complete success. அவர் characters-ஐ melodrama இல்லாம realistic-ஆறே மதிப்பெண்கள் கொடுத்திருக்கார். Raanjhana vibe கொஞ்சம் இருக்கும், ஆனா அது copy feeling இல்லை. Life connection மாதிரி இருக்கும்.
First half சற்று slow. சில counselling scenes repetitive feel. But second half continuously engaging.
இசை – AR Rahman sir வீண வச்சு விடமாட்டார்!
இசை இந்த படத்துக்கு heartbeat. Rahman sir-ன் background score emotional scenes-ஐ இரண்டு level எடுத்து செல்கிறது. சில scenes-ல BGM literally dialogues விட loud-ஆ பேசுகிறது. Songs average ஆனால் situationக்கு perfectly match.
சில குறைகள்
- First half length இன்னும் trim பண்ணியிருக்கலாம்.
- Climax sudden-ஆ impact தரும், ஆனா அதன் build-up இன்னும் stronger இருக்கலாம்.
என் Overall கருத்து – மனசில் தங்கும் love drama
“தேரே இஷ்க் மே” ஒரு சின்ன cute love story அல்ல. அது ஒரு broken soul, one-sided healing, painful love, destiny’s twist ஆகியவற்றின் journey. நான் theatreல இருந்து வெளிய வரும்போது அந்த emotional heaviness 10 mins கழியல. அந்த அளவுக்கு படம் பாதிப்பு வச்சுச்சு.
My Rating: ⭐⭐⭐⭐☆ (4/5)
Love drama, emotional cinema, character-driven stories உங்களுக்கு பிடிக்கும் என்றால் இதை miss பண்ணவே கூடாது.
0 Comments